فرهنگی

اعتبار و سندیت حدیث سلسلة الذهب؛ نقل در ۶۹ منبع اهل سنت و تمام منابع شیعه

اعتبار و سندیت حدیث سلسلة الذهب؛ نقل در ۶۹ منبع اهل سنت و تمام منابع شیعه

در اعتبار و سندیت متن حدیث همین بس که در تمام منابع شیعه ازجمله شیخ صدوق، درمعانی الاخبار، ص37، عیون اخبار الرضا(ع)، ص134، شیخ طوسی در الامالی، ص279؛ شیخ صدوق در التوحیدص24؛ ، شیخ حرّ عاملی در کتاب خود (الجواهر السّنیة)، این حدیث را با سندهای گوناگون نقل نموده اند.

همچنین ( در۶۹ ) منابع اهل سنت از جمله: ابن حجر هیثمی، الصواعق المحرقه ص 205، محمد بن سلامه قضاعی(454ه)، مسند الشهاب ج2، ص 323، مُناوی ، فیض القدیر ج4، ص 489, شبلنجی , نور الابصار ص 313. شیخ احمد مصری , الاعتصام بحبل الاسلام ص 205.))البته با این تفاوت ذیل حدیث «بشروطها و انا من شروطها» نقل نشده است.

بنابراین انچه از این منابع متعدد شیعی و اهل سنت نتیجه می گیریم آنست حدیث از نظر سند متواتر لفظی و یا بطور قطع می توان گفت که متواتر معنوی است و حدیث با این مضمون از امام علی بن موسی الرضا علیه السلام صادر شده است نمی توان در اعتبار و سندیت حدیث تردید کرد.

حدیث سلسلة الذهب؛ اثر ماندگار امام رضا(ع) در دهه کرامت 

همانگونه که نهج البلاغه اثرجاودانه امام علی علیه السلام، خطبه فدکیه اثر ماندگار صدیقه شهیده سلام الله علیها، صحیفه سجادیه اثر جاودانه امام سجاد علیه السلام، زیارت جامعه اثر جاوید امام هادی سلام الله علیه است، حدیث ((سلسلة الذهب)) اثرماندگار و جاوید امام علی بن موسی الر ضا علیه السلام است، جا دارد در ده کرامت و میلاد خسجته آن حضرت از فرصت استفاده کرده به تامل و تحلیل این کلام نورانی بپردازیم، البته اگر بخواهیم تحلیل همه جانبه و برداشت جامع با ورودی و خروجی روشنی نسبت به این حدیث داشته باشیم امکان ندارد مگر انکه چند نکته به درستی توضیح داده شود. 

متن حدیث سلسلة الذهب که در منابع متعدد شیعی و سنی امده این است (( اسحاق بن راهَوَیه نقل کرده: چون حضرت رضا(علیه‌السلام) در مسافرت به مرو به نیشابور آمد و هنگامی که خواست از آنجا حرکت کند، اصحاب حدیث خدمت آن حضرت جمع شدند و عرضه داشتند: یابن رسول‌الله، از نزد ما می‌روی و برای ما حدیثی نمی‌فرمایی که به واسطه آن از حضورتان استفاده کنیم؟ آن حضرت در آن هنگام در عماری نشسته بود، سر خود را بیرون کرد و فرمود:

شنیدم پدرم موسی بن جعفر فرمود: شنیدم پدرم جعفر بن محمّد فرمود: شنیدم پدرم محمّد بن علی فرمود: شنیدم پدرم علی بن الحسین فرمود: شنیدم پدرم حسین بن علی فرمود: شنیدم پدرم امیرمؤمنان علی بن ابیطالب فرمود: شنیدم رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: شنیدم جبرئیل می‌گفت: شنیدم خدای عزّوجل فرمود:((لَاإِلهَ إِلّا اللّهُ حِصْنِي، فَمَنْ دَخَلَ حِصْنِي أَمِنَ مِنْ عَذابِي. توحید قلعه من است، هرکه وارد قلعه من شد از عذابم ایمن گشت)). این حدیث شریف را فرمود و حرکت کرد، چون شتر به راه افتاد، ما را خواند و فرمود: ((بِشُرُوطِها وَأَنَا مِنْ شُرُوطِها.به شرط‌های آن و من از شرط‌های آن هستم)).

این مرا شاد می‌کند؛ سفارش‌های امام صادق(ع) که یک شیعه را از دیگران متمایز می‌کند

🔖… و اين مرا شاد میكند

زيد شحام گويد: حضرت #امام_صادق عليه‌السلام به من فرمود:

🔰به هر كس از مردم كه ببينى پيروى از من كنند و به گفتار من عمل كنند، سلام مرا برسان.

💠من به شما سفارش كنم كه نسبت به خدای عز و جل تقوا داشته باشيد و در دين خود پارسا باشيد و در راه خدا كوشش كنيد و به راستگوئى و به اداء امانت و طول دادن سجده و نيكى با همسايه شما را سفارش مي‌كنم زيرا حضرت محمد صلی‌اللَّه‌عليه‌وآله همين دستورات را آورده است.

🔅هر كه به شما امانت سپرده به او پس بدهيد چه نيك رفتار باشد و چه بدكردار، زيرا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله دستور ميداد كه سوزن و نخ را نيز بصاحبش پس دهيد و با فاميل خود پيوند داشته باشيد.

🔺به جنازه‌ مرده ‌هاشان حاضر شويد و بيمارانشان را عيادت كنيد و حقوقشان را بپردازيد زيرا هر كس از شما كه در دينش پارسا باشد و راستگو باشد و امانت را بصاحبش برگرداند و اخلاقش با مردم خوب باشد گويند: 

👈اين جعفرى است و اين مرا شاد كند و از جانب او شايد در (دل) من آيد و گويند: اين روش پسنديده جعفر (بن محمد) است.

🔷به خدا سوگند پدرم براى من حديث كرد كه مردى از شيعيان على عليه‌السلام در قبيله‌‌اى بود و زينت آن قبيله به شمار مي‌رفت. از همه آنها در پرداخت امانت بهتر بود و حقوقشان را بهتر مراعات مي‌كرد و در گفتار راستگوتر بود و سفارشات و همه وصيت‌هاى اهل قبيله و سپردهاشان را آنان بدو مى‌سپردند و چون از او پرسش مي‌كرد، مي‌گفتند: كيست مثل فلان كس؟ او در پرداخت امانت و راستگوئى از همه ما بهتر است.

📚کافی شریف، جلد2، کتاب العشرة، باب ما یجب من المعاشرة، حدیث5

مادر ساده‌ای که کودکش بازنده است؛ ۷ اشتباه رایج در تربیت که عزت نفس کودک را نابود می‌کند

‼️مادرِ ساده باشی ، کودکت بازنده است

⬅️ بچه‌تون رو ترسو بزرگ نکنید!

هی به کودک نگید اشکال نداره ولش کن! گناه داره! بزارید کودک در جای خودش از حقش دفاع کنه.

به کودک یاد بدید حق گرفتنیه نه دادنی!

⬅️ اگه سر سفره وسیله ای کمه به صرف اینکه بچه‌ات سنش کمه بهش نگو برو بیار! اینجوری فروتنی و فداکاری بیجا رو بهش یاد میدی.

بهش بگو کمک خیلی قشنگه اما کسی نمی‌تونه اون رو مجبور به انجام کاری کنه.

⬅️ اگه کودکت خوش خوابه دلیلی نداره به بقیه اعلامش کنی.خواب ژنتیکه و دست خود کودک نیست.

اما با اعلامش به دیگران به کودکت القا می‌کنی که تنبل و بی‌عرضه هست.

⬅️ کنترل احساسات رو به بچه‌ات یاد بده! بهش بگو که نیاز نیست برای هر حرفی خشمگین بشه و عکس العمل نشون بده، سکوت خیلی قدرتمنده.

⬅️ به کودک بگید که کارهاش رو با دقت انجام بده تا نیازی به معذرت خواهی نداشته باشه و عزت نفسش تقویت بشه.

کودکتون رو مجبور به عذرخواهی از دیگران نکنید.

⬅️ تا یکی ازتون سوال می‌کنه یا حتی بدی بچه خودش رو میگه شروع به تخریب بچه‌تون نکنید. اینجور مواقع سکوت کنید.

🔔خیلی از ماها خودمون هنوز توی این مسائل مشکل داریم چون کسی یادمون نداده اما تو به کودکت یاد بده. هم به کودکت یاد بده و هم خودتو همسرت در کنارش یاد بگیرید.

تولی و تبری؛ دو واجب الهی از نگاه امام رضا (ع) | دوستی با اولیا و بیزاری از دشمنان

  #امام_رضا_علیه_السلام : «حُبُّ أولِياءِ اللّهِ تَعالى واجِبٌ، و كَذلِكَ بُغضُ أعداءِ اللّهِ وَ البَراءَةُ مِنهُم و مِن أئِمَّتِهِم».

   ⁙ «دوست داشتن اولياى خداوند متعال، واجب است، و همين طور نفرت داشتن از دشمنان خدا و بيزارى جستن از آنان و از پيشوايانشان».

 📚 عيون أخبار الرضا عليه‌السلام : ج٢ ص١٢٤

تحلیل مفهومی «تولی» و «تبری» به عنوان دو فریضه جدانشدنی:

امام رضا علیه‌السلام در این روایت که شیخ صدوق در «عیون أخبار الرضا» (ج۲، ص۱۲۴) نقل کرده، دو اصل بنیادین در فرهنگ شیعه را واجب می‌شمارد: «حُبُّ أولِياءِ اللّهِ» (دوستی با اولیای خدا) و «بُغضُ أعداءِ اللّهِ وَ البَراءَةُ مِنهُم» (دشمنی با دشمنان خدا و بیزاری از آنان). از دیدگاه شیعه، «تولی» (دوستی با اهل بیت و پیروان راستینشان) و «تبری» (بیزاری از دشمنان خدا و رهبران کفر) دو روی یک سکه‌اند و ایمان بدون آن‌ها کامل نمی‌شود.

قرآن کریم می‌فرماید: «قَدْ كَانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْرَاهِيمَ وَالَّذِينَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَآءُ مِنْكُمْ» (ممتحنه: ۴) – حضرت ابراهیم و یارانش به قوم خود گفتند: ما از شما بیزاریم. علامه طباطبایی در «المیزان» ذیل این آیه می‌نویسد: «تبری از دشمنان خدا، شرط تولی به اولیای اوست». نکته مهم آنکه حضرت علاوه بر بیزاری از خود دشمنان، بر بیزاری از «ائمه» و پیشوایان آنان نیز تأکید می‌کند؛ یعنی رهبران فکری و سیاسی جبهه باطل.

پیامدهای عملی و جایگاه آن در عصر غیبت:

این حدیث نشان می‌دهد که «محبت اهل بیت» صرفاً یک احساس قلبی نیست، بلکه «وظیفه شرعی واجب» است. در مقابل، «بغض اعداء الله» نیز واجب است؛ یعنی مؤمن نمی‌تواند نسبت به دشمنان خدا و رهبران آنان بی‌تفاوت باشد یا با آنان مدارا و سازش کند. امام باقر علیه‌السلام می‌فرماید: «هل الدِّینُ إِلَّا الْحُبُّ وَ الْبُغْضُ» (الکافی، ج۲، ص۲۱۵) – آیا دین چیزی جز دوستی و دشمنی است؟

در عصر غیبت، مصداق «اولیاء الله» معصومان علیهم السلام و نائبان عام آنان (فقهای عادل) و مؤمنان صالح هستند و مصداق «اعداء الله» کسانی که با خدا و رسول و اهل بیت دشمنی می‌ورزند، از جمله مستکبران جهانی و رژیم صهیونیستی و رهبران آن. بر اساس این روایت، یک مسلمان مؤمن موظف است ضمن اظهار محبت به اولیای الهی، از دشمنان خدا و سران کفر و طاغوت اعلام برائت کند و در قلب و عمل، مرز خود را با جبهه باطل مشخص نماید. این همان «جبهه حق و باطل» است که بدون آن، ایمان رنگ می‌بازد.