فرهنگی

❇️ چرایی اقامه نماز مستقل بر پیکر رهبر شهید انقلاب

◼️امروز، هم‌زمان با مراسم اقامه نماز بر پیکر رهبر شهید انقلاب اسلامی، بنا بر توصیه حضرت آیت‌الله سبحانی، نماز رهبر شهید، به‌صورت مستقل اقامه شد.

◼️ ازاین‌رو، آن فرازهای مستحبی که معمولاً در نماز میت برای سایر اموات خوانده می‌شود؛ یعنی: «اللهم إن کان محسناً فزد فی إحسانه، وإن کان مسیئاً فتجاوز عن سیئاته»، در نماز نخست عمداً قرائت نشد.

◼️ پس از آن، نماز دوم بر پیکر اعضای خانواده ایشان اقامه گردید و در آن نماز، این فرازهای مستحب مطابق معمول خوانده شد.

◼️ در یک نماز مستقل دیگر احتیاطا نماز بر کودک خردسال نماز میت سوم برگزار شد.

◼️به نظر می‌رسد یکی از وجوه اقامه نماز مستقل برای رهبر شهید، جایگاه ممتاز، شخصیت برجسته و منزلت والای ایشان بوده است؛ ازاین‌رو پیشنهاد ایشان به این بود که نماز ایشان به‌صورت مستقل برگزار شود و آن قید مستحب نیز در نماز نخست عمداً ذکر نگردد.

◼️ همچنین، حضرت آیت‌الله سبحانی مبنای کیفیت اقامه این نماز را از کتاب «وسیلة النجاة» مرحوم آیت‌الله سید ابوالحسن اصفهانی برگزیدند.

#امام_صادق_علیه_السلام : «إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ جَمَعَ اللّهُ عَزَّ و جلَّ النّاسَ في صَعيدٍ واحِدٍ، و وُضِعَتِ المَوازينُ، فتُوزَنُ دِماءُ الشُّهَداءِ مَعَ مِدادِ العُلَماءِ، فيَرجَحُ مِدادُ العُلَماءِ عَلى دِماءِ الشُّهَداءِ».

  ⁙ «چون روز رستاخيز شود، خداوند عزّ و جلّ مردم را در دشتى فراخ گرد مى‌آورد و ترازوها گذاشته مى‌شود و خون شهيدان با مركّب عالمان سنجيده مى‌شود، اما كفّه مُركّب عالمان بر خون شهيدان سنگينى مى‌كند».

 📚 من لا يحضره الفقيه، ج۴، ص۳۹۸این حدیث، یک تصویرسازی قیامتی برای نشان‌دادن عظمت و ماندگاری «علم نافع» است. برای درک بهتر، باید اجزای آن را جداگانه تحلیل کرد:

۱. «إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ جَمَعَ اللّهُ الناسَ في صَعيدٍ واحِدٍ، و وُضِعَتِ المَوازينُ»

اشاره به صحنه حشر و نصب میزان عدل الهی. «صعید واحد» یعنی زمینی هموار و گسترده که همه در آن حاضرند و هیچ پست و بلندی برای پنهان‌شدن نیست. «موازین» جمع میزان به معنای ترازوی سنجش اعمال است. در منابع شیعه، «میزان» گاه به معنای ترازوی واقعی و گاه به معنای «انبیا و اوصیا» تفسیر شده که اعمال بندگان با سیره و حقیقت آنها سنجیده می‌شود. اینجا هر دو معنا قابل تطبیق است: هم سنجش واقعی اعمال و هم سنجش با معیار انسان کامل.

۲. «فَتُوزَنُ دِماءُ الشُّهَداءِ مَعَ مِدادِ العُلَماءِ»

خون شهیدان و مرکب عالمان، هر دو نماد بالاترین درجه ایثار و مجاهدت‌اند:

· دماء شهدا (خون شهیدان): اوج بذل مال و جان در راه خدا. شهید، هستی‌اش را یک‌جا در راه دین فدا می‌کند.

· مداد علما (مرکب عالمان): نماد علم، تحقیق، نوشتن، تدریس و روشنگری. «مداد» یعنی آنچه با آن می‌نویسند. این تعبیر نشان می‌دهد علمِ بدون عمل و کتابت مورد نظر نیست؛ علمی ارزش دارد که جاری شود، نوشته شود، منتشر گردد و اثر بگذارد.

۳. «فَيَرْجَحُ مِدادُ العُلَماءِ عَلى دِماءِ الشُّهَداءِ»

این نتیجه، سنگین‌تر بودن کفه مرکب عالمان بر خون شهیدان، نه به معنای کم‌ارزش‌شمردن شهادت، که بیانگر چند حقیقت عمیق است:

· بقای اثر: شهادت، اوج ایثار در یک لحظه یا دوره محدود است، اما اثر آن عمدتاً الهام‌بخشی و حفظ یک جبهه است. اما «مداد علما» یعنی کتاب، شاگرد، و مکتب فکری، تا قرن‌ها و نسل‌ها اثر می‌گذارد و انسان می‌سازد. علم، پشتوانه و جهت‌دهنده به جهاد و شهادت است. اگر عالم نباشد، جهاد ممکن است به انحراف کشیده شود.

· سنگر دفاع از دین: شهید با خون خود از «پوسته اسلام» دفاع می‌کند، اما عالم با مرکب خود از «هسته اسلام» یعنی عقاید و معارف حقه دفاع می‌کند. انحراف فکری، خطرناک‌تر از حمله نظامی است. عالم، طبیبِ روح جامعه است.

· ریشه قرآنی: این کلام امتداد آیه شریفه «فَلَوْلا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِنْهُمْ طائِفَةٌ لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ وَ لِيُنْذِرُوا قَوْمَهُمْ…» (توبه: ۱۲۲) است. خداوند امر به «تفقّه» (عالِم شدن) را در ردیف جهاد قرار داده و آن را مقدّم می‌دارد. همچنین آیه «قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ» (زمر: ۹) بر فضیلت ذاتی علم تأکید دارد.

 وَ لاَيَطَئُونَ مَوْطِئاً يَغِيظُ الْكُفَّارَ … إِلاَّ كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ﴾

▫️ هيچ گامى كه موجب خشم كافران مى‌‌شود برنمى‌‌دارند مگر اينكه به خاطر آن، عمل صالحى براى آنها نوشته مى‌‌شود.

◌ توبه ، ۱۲۰

   منتظران ظهور منجی،

 با چشمان اشکبار و دل‌های داغدار، در تشییع نایبش با گام‌هایشان که خشم جهانخواران را فریاد می‌کند، 

 گامی به سوی ظهور بر می‌دارند.تفسیر آیه ۱۲۰ سوره توبه از منظر شیعه

خداوند در این آیه می‌فرماید:

«وَ لا يَطَئُونَ مَوْطِئاً يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَ لا يَنالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلاً إِلاَّ كُتِبَ لَهُمْ بِهِ عَمَلٌ صالِحٌ…»

مرحوم علامه طباطبایی در تفسیر المیزان ذیل این آیه می‌فرماید: این آیه در سیاق جهاد و بیانگر این قاعده کلی است که هر حرکت و اقدامی از سوی مؤمنان که موجب خشم و غیظ کفار شود، نه فقط یک عمل سیاسی یا نظامی، بلکه یک «عمل صالح» و عبادت محسوب می‌شود. چرا که این خشم، نشانه زنده بودن جبهه حق و استمرار مبارزه با باطل است.

در تفسیر مجمع البیان طبرسی نیز آمده است: «آیه دلالت دارد بر اینکه هر قدمی که در مسیر آزار و غیظ کفار برداشته شود، چه بزرگ باشد چه کوچک، اجر آن نزد خدا محفوظ است.» این «غیظ» یعنی خشمِ آمیخته با عجز؛ دشمنان از دیدن عظمت و قدرت مؤمنان به خشم می‌آیند اما کاری از دستشان برنمی‌آید.

متنی که نوشته‌اید، یک برداشت تمثیلی و مصداقی بسیار دقیق از این آیه است:

· «تشییع نایب منجی»: این عبارت در ادبیات سیاسی و اعتقادی امروز، اشاره به بدرقه پیکر فرماندهان و شهدای مقاومت دارد که به عنوان «نایبان عام» امام عصر (عج) در عرصه جهاد با کفر و استکبار فعالیت می‌کنند. تشییع میلیونی پیکر سرداران شهید (همچون شهید سلیمانی، شهید نصرالله و دیگر فرماندهان جبهه مقاومت)، دقیقاً مصداق همین «موطأ یغیظ الکفار» است.

· «گام‌هایی که خشم جهانخواران را فریاد می‌کند»: هر قدمی که مردم در این تشییع‌ها برمی‌دارند، از منظر این آیه، نه فقط یک عرض ارادت، بلکه یک عمل نظامی-عبادی علیه جبهه کفر است. میلیون‌ها پایی که به خیابان می‌آیند، قلب استکبار را می‌لرزانند و چون این کار برای خداست، در صحیفه اعمال، «عمل صالح» نوشته می‌شود.

· «گامی به سوی ظهور برمی‌دارند»: در تفکر شیعی، هر حرکتی که جبهه حق را تقویت و جبهه باطل را تضعیف کند، در امتداد حرکت ظهور است. تشییع با شکوه یک مجاهد، هم روحیه جبهه مقاومت را بالا می‌برد، هم نسل جدید را با فرهنگ جهاد آشنا می‌کند و هم دشمن را از نقشه‌هایش مأیوس می‌سازد. این یعنی تسریع در امر فرج.

چطور بین خواهر و برادرها صلح برقرار کنیم؟ (آموزش بدون جانبداری)

«اون اول به من زد!»

«نه، اول او به من زد!»

«این مال منه، نذار دستش!»

«مامان، به نفع من قضاوت کن!»

اگر این جملات برایتان آشناست، این پست مال شماست. 😅

🧠 چرا دعوای خواهر و برادرها طبیعی است؟

دعوا بین خواهر و برادرها کاملاً طبیعی و حتی ضروری است! بچه‌ها از طریق دعوا یاد می‌گیرند:

· مذاکره کنند

· حد و مرز بگذارند

· احساسات خود را مدیریت کنند

· حق خود را بگیرند

اما وظیفه‌ی ما والدین، مدیریتِ درست این دعواهاست، نه حذف کاملشان.

❌ سه اشتباه رایج در دعوای خواهر و برادرها:

۱. جانبداری آشکار:

«تو بزرگ‌تری، باید کوتاه بیایی!»

➡️ نتیجه: نفرت از خواهر/برادر کوچک‌تر

۲. قضاوت سریع:

«مطمئنم تو شروع کردی!»

➡️ نتیجه: بی‌عدالتی و لجبازی بیشتر

۳. مقایسه کردن:

«ببین خواهرت چقدر خوبه، تو چرا اینطوری؟»

➡️ نتیجه: حسادت و کینه‌ی ماندگار

قدم اول: آرام بمان و دخالت نکن (تا وقتی خطری نیست)

بگذارید بچه‌ها خودشان دعوا را مدیریت کنند. اگر هر بار دخالت کنید، یاد می‌گیرند که برای حل مشکل به شما وابسته باشند.

قدم دوم: اگر خطرناک شد، جدا کنید، نه قضاوت کنید

«بسه، هر کدوم برید یه اتاق تا آرام بشید. بعداً با هم حرف می‌زنیم.»

قدم سوم: وقتی آرام شدند، به جای قضاوت، سوال بپرسید

· «به نظرتون چطور می‌تونستید این موضوع رو بدون دعوا حل کنید؟»

· «دفعه‌ی بعد چه راه دیگری می‌تونید امتحان کنید؟»

· «هر کدوم چه احساسی دارید؟»

قدم چهارم: به دنبال مقصر نگردید، به دنبال راه حل بگردید

به جای «کی شروع کرد؟»، بگویید: «چطور می‌تونیم این رو درست کنیم؟»

🧩 تمرین عملی برای بچه‌ها: «صندلی گفتگو»

یک صندلی بگذارید و بگویید:

«هر کدوم به نوبت بشینید و بگید چه حسی دارید. اون یکی فقط گوش بده، هیچ حرفی نزنه.»

بعد از اینکه هر دو حرف‌شان را زدند، بپرسید: «حالا راه حل شما چیه؟»

🌱 اصل طلایی در دعوای خواهر و برادرها:

«در دعواهای بچه‌ها، وظیفه‌ی شما پیدا کردنِ مقصر نیست. وظیفه‌ی شما آموزشِ مهارتِ حلِ تعارض است. اگر قاضی شوید، یکی برنده و یکی بازنده می‌شود. اگر مربی شوید، هر دو یاد می‌گیرند.»

💡 یک نکته‌ی مهم:

اگر یکی از بچه‌ها همیشه قربانی است و دیگری همیشه زورگو، این نشانه‌ی یک الگوی ناسالم است. در این صورت:

· به کودکِ زورگو مهارت‌های همدلی بیاموزید.

· به کودکِ قربانی جرأت‌ورزی یاد بدهید («نه» گفتن، کمک خواستن).

🔰تقویت روابط اجتماعی نوجوان 

ضعیف بودن روابط اجتماعی نوجوان، علل متعددی دارد؛ مانند زودرنجی، استفاده زیاد و نامناسب از فضای مجازی،کمال گرایی، منفی‌بافی و….. .

🌟در ادامه به راهکارهایی در این زمینه اشاره می‌گردد:

1️⃣ آموزش مهارت‌های اجتماعی:

به نوجوان خود مهارت‌های اجتماعی؛ مانند شروع مکالمه،گوش‌دادن فعال و ابراز همدلی را آموزش دهید. این مهارت‌ها به او کمک می‌کند تا ارتباطات بهتری برقرار نماید.

2️⃣ تشویق به فعالیت‌های گروهی:

نوجوان را به شرکت در فعالیت‌های گروهی مانند کلاس‌های ورزشی، هنری یا علمی تشویق کنید. این فعالیت‌ها می‌تواند فرصت‌ خوبی برای ایجاد دوستی‌های جدید فراهم نماید.

3️⃣ ایجاد فرصت‌های اجتماعی:

فرصت‌هایی برای ملاقات با همسالانش فراهم کنید، مانند دعوت دوستان به خانه یا شرکت در فعالیت‌های اجتماعی.